Vendimi i Tunizisë për të shkarkuar Sabri Lamouchin dhe për të vendosur Herve Renard në krye pas humbjes 5-1 ndaj Suedisë në ndeshjen hapëse, sado i pabesueshëm të duket, nuk përbën një rast të vetëm.
Sipas “Squawka”, praktika e largimit të trajnerit të një kombëtareje gjatë Kupës së Botës kishte ndodhur edhe katër herë të tjera më parë. Në të vërtetë, Tunizia po përsërit një gabim që e kishte bërë edhe në Francë 1998.
Pyetja thelbësore është: si kanë përfunduar ekipet që kanë ndërruar trajner në mes të Kupës së Botës? A ka sjellë kjo ndonjë ndryshim real?
Skocia ishte e para që e provoi këtë në vitin 1954. “Ushtria Tartane”, në paraqitjen e saj të parë në Kupën e Botës, pa trajnerin Andy Beattie të jepte dorëheqjen pas humbjes 1-0 ndaj Austrisë në ndeshjen e parë, vetëm katër muaj pasi kishte marrë detyrën. Pikërisht fakti që ai dha dorëheqjen e bën këtë rast të veçantë edhe sot.
Në vend që të përmirësohej, situata e Skocisë u përkeqësua. Ekipi u eliminua pas vetëm dy ndeshjesh në fazën e grupeve, duke pësuar edhe një humbje të rëndë 7-0 ndaj Uruguait, që drejtohej nga një Komitet Teknik. Beattie u rikthye më pas për të drejtuar kombëtaren në vitin 1959, por u largua në 1960 për shkak të angazhimeve me Nottingham Forest.
Kupa e Botës 1998 e bëri të njohur këtë praktikë të shkarkimit të trajnerëve para mbylljes së turneut. Tre përfaqësuese zgjodhën këtë rrugë: Arabia Saudite, Koreja e Jugut dhe vetë Tunizia. Përfundimi ishte i njëjtë për të tria: eliminim në fazën e grupeve.
“Shqiponjat e Kartagjenës” u ndanë nga Henryk Kasperczak, i cili i kishte udhëhequr deri aty. Tunizia, që kishte dalë nënkampione në Kupën e Kombeve të Afrikës në vitin 1996, u eliminua matematikisht nga gara për në raundin e 16-tave pas humbjeve ndaj Anglisë 2-0 dhe Kolumbisë 1-0.
Ali Selmi drejtoi ndeshjen e fundit ndaj Rumanisë, që përfundoi 1-1, dhe të paktën siguroi një pikë. Trajneri polak, njësoj si Beattie, do të rikthehej më vonë në stolin e Tunizisë, duke e drejtuar ekipin nga viti 2015 deri në 2017.
Carlos Alberto Parreira, që kishte udhëhequr Brazilin drejt titullit botëror në vitin 1994, përjetoi të njëjtin fat me Arabinë Saudite.
Trajneri brazilian, ish-lojtar i Valencias, u shkarkua pas humbjes 1-0 ndaj Danimarkës dhe disfatës 4-0 kundër Francës, e cila më pas do ta fitonte turneun. Arabia Saudite e mbylli fazën e grupeve me Mohammed Al-Kharashy në stol, duke marrë vetëm një barazim 2-2 ndaj Afrikës së Jugut.
Koreja e Jugut plotëson këtë treshe rastesh. Organizatorët e Kupës së Botës 2002 u ndanë nga Bum-kun Cha pas humbjes 3-1 ndaj Meksikës dhe një disfatë të rëndë 5-0 kundër Holandës. Historia e Tunizisë dhe Arabisë Saudite u përsërit edhe këtu. Me Kim Pyung-seok si trajner të përkohshëm, koreanët arritën të merrnin një pikë ndaj Belgjikës, në barazimin 1-1.
Që prej atëherë, askush nuk e kishte ndërruar trajnerin në mes të turneut. A do të arrijë Tunizia ta ndryshojë këtë histori me Herve Renard në vitin 2026? Mund të duket e vështirë, por me 32 ekipe që kalojnë në fazën tjetër, kjo nuk është e pamundur.
