Cristiano Ronaldo ka bërë të ditur zyrtarisht se po pensionohet nga Kombëtarja e Portugalisë, duke mbyllur një periudhë historike 23-vjeçare.
Vendimin e njoftoi në një mesazh emocionues në rrjetet sociale. Ylli portugez tha se ka ardhur koha që fanella me numrin shtatë t’i kalojë brezit të ri.
Ai veshi për herë të parë fanellën e Portugalisë në gusht të vitit 2003. Që nga ajo kohë, u bë golashënuesi më i mirë në historinë e ekipit kombëtar dhe la gjurmë të rëndësishme në futbollin ndërkombëtar.
Në mesazhin e tij, Ronaldo tha se po largohet nga një fanellë që nuk e ka konsideruar asnjëherë pronë personale, por që për 23 vjet e ka mbajtur, përfaqësuar dhe mbrojtur në stadiume anembanë botës. Sipas tij, dorëzimi i saj brezit të ardhshëm është një vendim i vështirë, që nuk merret vetëm me arsye, por edhe me ndjenja.
Ronaldo rikujtoi se rrugëtimi i tij me Kombëtaren nisi në gusht të vitit 2003 dhe i ndryshoi jetën përgjithmonë. Kur mendon për atë periudhë, tha ai, në kujtesë nuk i vijnë vetëm ndeshjet, golat, rekordet e trofetë, por edhe njerëzit: emigrantët që për 90 minuta ndiheshin më pranë Portugalisë, si dhe miliona portugezë që, ndonëse nuk i ka takuar personalisht, u bënë pjesë e jetës së tij.
Futbolli, sipas tij, është më shumë se një lojë, sepse në thelb ka njerëzit. Gjatë karrierës me përfaqësuesen, ai u përpoq të kapërcente kufijtë e vet, synoi fitoret, më të mirën dhe krijimin e historisë, ndërsa gjithmonë kërkoi shumë nga vetja.
Ai tha se ka synuar vazhdimisht më shumë dhe ka besuar se Portugalia mund të arrinte edhe më larg, ndaj ka dhënë gjithçka për fanellën. Në rrugëtim pati pasdite e mbrëmje të shkëlqyera, fitore të paharrueshme, por edhe humbje që ende e ka të vështirë t’i kujtojë.
Ronaldo pranoi se ka bërë gabime dhe ka vuajtur, si dhe se ka pasur raste kur nuk arriti t’u jepte portugezëve atë që dëshironin. Megjithatë, theksoi se nuk u dorëzua dhe se nuk pushoi kurrë së ndieri krenari që përfaqësonte Portugalinë.
Në përfundim, ai vuri në dukje se golat harrohen, trofetë vendosen në muze dhe rekordet një ditë thyhen. Por, sipas tij, koha nuk mund ta fshijë vendin që një njeri zë në zemrat e të tjerëve.
